Wentelz-in-Noorwegen

Weer een blog vanuit 2 plekjes op aarde: vanuit het huis in Harstad, dat inmiddels ook een thuis is geworden en vanuit ‘thuis-thuis’ – de term die studenten gebruiken voor het huis waar je woonde voordat je op kamers ging en waar je af en toe je was laat doen. Annette is bij het schrijven van dit blog weer thuis-thuis, het fort is prima bewaakt door de kinderen en ouders (we zijn hen dankbaar voor hun support). Hoewel het in Harstad soms wat moeite kostte om voor de geest te halen hoe thuis-thuis ook alweer precies uitzag en waar alles lag, zijn alle routines op slag terug zodra je voet over de drempel zet.

Maar, nog even terug naar het laatste deel van de damesreis (we waren gebleven in Trondheim). Trondheim is een leuke, historische en goed beloopbare stad, die al klaar is voor kerst: overal lichtjes in de bomen en etalages. Niet zo gek natuurlijk, het is om half zes donker en ook overdag komt de zon niet meer echt hoog aan de hemel. Dat merk je ook echt met wandelen (lange schaduwen) en rijden (zonnebril nodig vanwege laag tegenlicht). Een wandeling met een gids iets in de bergen buiten Trondheim brengt ons in een soort elfenbos.

We sluiten Trondheim af met een bioscoopje. En voor vertrek een ontbijtje in ons hotel, of eigenlijk: in het ziekenhuis. Het St. Olav-ziekenhuis heeft van de onderste twee verdiepingen tot hotel omgekat. Op de kamer merk je dat niet maar de badkamer is een uitgesproken ziekenhuisbadkamer: ruim, rolstoeltoegankelijk en ‘steriel’ (er liggen zeep en handdoeken, alles is wit getegeld en er is een groot douchegordijn: that’s it). Het zeer uitgebreide ontbijtbuffet delen we met zwangeren, net-bevallen moeders met zo’n krummeltje in een rijdend zuigelingenbedje, jonge vaders, een enkeling met polsbandje, en af en toe een verpleegkundige.

De wegen van ten zuiden van Trondheim (richting Oslo) zijn beter dan ten noorden ervan. Ze zijn breder en er zijn meer delen ingericht als auto- of snelweg (= 90, 100 of 110 km/u). Het landschap is her en der wat vlakker, je ziet meer groene vlaktes en landbouwareaal. Behalve in het Gubrandsdal, een uitgesproken berg (en ski!-)gebied. Met vaste sneeuw (misschien omdat in het binnenland de sneeuw niet wegregent zoals aan de kust?). En ijs!! Op enkele meren lag ijs dat voor een Elfstedentocht niet zou misstaan.

Aangekomen in Oslo, ziet de auto er echt uit als een beest. Maar, Oslo zou Oslo niet zijn als het er niet lekker plenst en soms is dat best handig. De regen mag de pret niet drukken en we bezoeken ’s avonds een Halloween-evenement(je) waar acteurs met kettingzagen, spook-, zombie- en skelettenue op (jonge) bezoekers jagen. Grappig. Marije gaat de volgende dag naar wat leuke plekken in Oslo en Annette werkt in de airbnb in Majorstuen, een chique wijk bij het koninklijk paleis.

En dan varen we superdeluxe met de veerboot over naar Kiel (Duitsland). Onderweg lunchen we met vrienden in Hamburg en komen door storm en ontij ’s avonds veilig thuis. Deze mooie (vakantie)reis zit erop.