Hoewel de sneeuw op sommige, hogere, plekken nog kniehoog te vinden is, zijn de straten schoon. Afgezien van wat bergen sneeuw die zichzelf in stand houden, lijkt de lente het te gaan winnen. Dat lijkt me ook goed nieuws voor de eigenaar van deze auto.
Of de lente doorbreekt, zullen we zien. Tot in april, misschien zelfs mei kunnen we sneeuw verwachten, heb ik mij laten vertellen.
Hoe dan ook, het voorjaarsgevoel overheerst nu en het naderende pasen versterkt dat alleen maar. De dagen lengen in sneltreinvaart, op weg naar hele dagen licht in plaats van hele dagen donker. Het naderende voorjaar roept ook op tot het wissen van alle wintersporen in en op de auto. Terwijl de temperatuur toch maar tussen de vijf en tien graden is.
Ander goed nieuws: eind februari is duidelijk geworden dat wij opvolgers krijgen! Dat was best spannend omdat je om allerlei redenen niet wil dat de gemeente weer zonder voorganger achterblijft. Een jong echtpaar – ze trouwen in mei – neemt het roer over. Het maakt het voor ons makkelijker dat we de komende tijd zaken overdraagbaar kunnen gaan maken.
In de afgelopen maand is er veel werk verzet. Het meeste viel in de categorie ‘routine’: het invullen van de samenkomsten, muzikale bijdragen voorbereiden, de organisatie van de maandelijkse middagen voor gezinnen. Het leuke is dat die laatste activiteit, die we een keer per maand organiseren, drijft op een groep mensen die steeds meer een team begint te worden.
Sinds een maand geef ik basgitaarles aan een menneke van tien jaar, in de hoop dat hij nog een baslijntje mee kan spelen voordat we vertrekken. Een simpel akkoordschemaatje en tabs beginnen al aardig in te slijten, als daar nog wat eelt op de vingers bij komt, zijn we al een heel eind verder.
Onlangs vierden we ook ons ‘jaarfeest’. Een leuke manier om iedereen die aan onze gemeente is verbonden, ook de vrijwilligers, te bedanken. Een gezamenlijke maaltijd, samen zingen, een stevige quiz, een enorme taart als toetje en natuurlijk elkaars gezelschap, zorgden voor een geslaagde middag. Met als absolute hoogtepunt natuurlijk een ”tresko’, een sleutelhanger-klompje als prijs voor de winnaars van de quiz.
Tussen de bedrijven door experimenteer ik met mijn drone. De omgeving leent zich bijzonder goed voor deze vliegende camera en inmiddels heb ik de stad vanaf de overkant van de fjord vastgelegd, de Tjeldsundbrug tussen Harstad en het vliegveld, en de iconische Trondeneskerk.
In die laatste ga ik overigens meedraaien in het team dat ‘touristendiensten’ verzorgt. Dit is een korte dienst voor de Hurtigrutentouristen die in de ochtend met bussen naar Trondenes worden vervoerd. Wordt vervolgd!
Wentelz-in-Noorwegen 
Plaats een reactie