Wentelz-in-Noorwegen

In de drukte van het dagelijks leven vergeten we soms om een feestje te vieren. Maar in deze week was het onmogelijk om dat feest zomaar voorbij te laten gaan. Omdat we een bijeenkomst in Jeløy met collega’s uit het noordelijk deel van Noorwegen zouden hebben, was dit een mooie gelegenheid om twee dagen eerder naar Oslo te reizen en daar de verjaardagsbloemetjes buiten te zetten. Je wordt maar 1 keer 60.

Vanaf Harstad is Oslo nog geen twee uur vliegen en zo flaneerden we op een mooie, nazomerse zaterdag door Noorwegens hoofdstad. Na ons in het hotel te hebben geïnstalleerd staken we ons in feestkleding om richting de opera te gaan.

Tenminste, dat dacht ik. Eerst wachtte nog een grote verrassing: online verbinding met Nederland en de ‘overhandiging’ van zestig filmpjes met evenzoveel felicitaties uit alle hoeken van mijn bestaan. Groter konden de verrassing en het cadeau niet zijn!

Na de mascara te hebben bijgewerkt, gingen we alsnog op weg om Tosca te bekijken in dat mooie, witte gebouw aan de Oslofjord. Uiteraard zaten we even op het dak om te genieten van het uitzicht.

Op zondag en maandagochtend hadden we nog gelegenheid om te voet en te fiets door Oslo te struinen. Langs de Akerselva – een van de mooiste plekjes in Oslo – was het heerlijk toeven en ook het weer werkte wonderbaarlijk mee. Met het natuurhistorisch museum in de botanische tuin, sloten we de maandag af voor we naar Jeløy reisden.

Jeløy zullen sommigen zich misschien herinneren van de Folkehøyskole; tegenwoordig is op dit enorme terrein onder andere een conferentiecentrum van het Leger des Heils gevestigd. Hier hadden we een fijne week met collega-korpsleiders uit de twee noordelijke divisies van Noorwegen. Het noorden van Noorwegen heeft te maken met sterke vergrijzing: veel jongeren trekken naar Oslo en Bergen en de ouderen blijven achter. Dat brengt zo zijn eigen dynamiek mee voor de korpsen; de herkenning van elkaars en de landelijke uitdagingen waar het Leger voor staat, brachten goede gesprekken met zich mee. Geïnspireerd vlogen wij op donderdagmiddag weer terug naar ons eigen stadje.

Daar woonden we een concert bij van het Hærens musikkorps, een kleine beroepsfanfare van defensie, die met Harstad als standplaats concerten geeft in heel Noord-Noorwegen. Sheherazade live horen blijft toch altijd genieten… de prachtige wolkenhemel na afloop van het concert, trouwens ook.

Tsja, en dan is het weer weekend. Tijd voor een tur dus. Het eiland naast dat waar Harstad op ligt, was ons door velen aanbevolen. Die rit stelde bepaald niet teleur, wat is Grytøya mooi! De beelden hieronder spreken voor zich.

Een drukke week al met al, maar wel een die ons nog een tijd zal heugen.